1ste zondag van de Advent - 3 december 2017; Muiden

Gepubliceerd op: 30/10/17

Jesaja 63, 16b-19b,64,3b-8. Marcus 13,33-37

Wij beginnen weer een nieuw kerkelijk jaar. Nou en ! Maar, wat moeten wij zonder eerder en later, toen en nu, verleden, heden en toekomst? Dat is onvoorstelbaar. En wat moeten we aan met onze wereld? Onze generatie zal het einde van de aardbol misschien niet meemaken, maar onze kennis van het heelal is inmiddels zo ver geëvolueerd dat we weten dat onze aarde maar één van de ontelbare planeten is die door de kosmos vliegen. En eens zal, zoals ieder hemellichaam, ook onze aarde vergaan. Is het zo vreemd dat er mensen zijn die zeggen: na ons de zondvloed? Of anderen die beweren: dood is dood? Of zoals het in Engels gezegd wordt: “Eat, drink and be merry, for tomorrow we die”. Wie geen waarde hecht of hechten kan aan het vertrouwen in een God, die mensen nabij is en bekommerd is om hun welzijn, heeft weinig houvast aan het onderricht van Jezus Christus, die spreekt van eeuwig leven, een koninkrijk van God, een altijddurend bruiloftsmaal.

Maar hoe zit het dan met allen, die wel op God vertrouwen? Hoelang zwoegen en ploeteren wij al niet voort op de moeizame weg die de Schriften ons wijzen? Hoe is het gesteld met ons vertrouwen, onze volharding, onze goede moed? We beginnen opnieuw, alsof het nog nooit Kerstmis, Pasen, Pinksteren, Hemelvaart of Allerheiligen is geweest. We doen hetzelfde als de Joden van oudsher doen. Als er een nieuw liturgisch jaar begint slaan ze de Schriften open en beginnen het boek Genesis te lezen: in het begin schept God de hemel en de aarde. En ze lezen heel de Tora tot aan het einde van het boek Deuteronomium. Voor Mozes sterft ziet hij vanaf de berg Nebo hoe zijn volk de Jordaan oversteekt en binnengaat in het beloofde land. En als hij is gestorven is is het jaar voorbij en beginnen ze weer met ‘in het begin schept God de hemel en de aarde’. Zo doen wij ook. We wachten op de komst van de Christus, alsof het nog nooit Kerstmis was.
We zijn er nooit! En je vraagt je af: komt er nog iets van? En weer horen we Jezus zeggen: weest waakzaam. Maar ik vertaal liever: wordt wakker!
Wordt eindelijk eens wakker. Waarom laat je weer gedachteloos een jaar voorbijgaan? Als je zegt: weest waakzaam, kan dat klinken als “blijft waakzaam”. Maar waren we dan waakzaam in het jaar dat achter ons ligt? Waren we dat echt? Was het misschien niet eerder wat aandoezelen, aansuffen, alles bij het oude laten en hier en daar wat verplaatsen om even van het gezeur af te zijn? De wanorde en de chaos zijn er nog altijd. Neen, Jezus zegt niet ‘weest waakzaam’ maar ‘wordt wakker’! ‘Het gaat niet goed met de kerk’, zeggen we. Dat doen we al een hele tijd. Het gaat dus steeds slechter. De kerk is verdeeld. De kerk is het volk van God, de gemeente, de broeders en zusters die zijn samengeroepen. Is dat theorie of werkelijkheid? Je zou kunnen zeggen dat het eruit ziet als veel theorie en weinig werkelijkheid. We zeggen dat we ons tot God willen keren, bekeren. Maar je tot God bekeren stelt niets voor als we ons niet tot elkaar keren, bekeren. Woorden te over, riten en gebeden genoeg, maar daden!? Laten wij teruggaan naar de woorden van de eerste lezing. Het zijn woorden van de profeet Jesajah die hij richtte tot de mensen die in ballingschap waren,  pessimistisch. Luister nog maar eens:  Wij allen waren als onreinen, onze goede werken als kleding door stonden bevuild. Als bladeren zijn we afgevallen en de wind van onze zonden heeft ons meegevoerd. Niemand die er aan dacht uw Naam aan te roepen, die op U zijn vertrouwen durfde stellen: … Toch zijt Gij, Heer, onze Vader; wij zijn het leem, Gij de boetseerder: wij zijn slechts het werk van uw handen.’
Wat een krachtig beeld: Toch zijt Gij, Heer, Onze Vader, wij zijn het leem, Gij de boetseerder; wij zijn slechts het werk van uw handen.
Dat is geloven, dat is vertrouwen, dat is waakzaamheid, dat is wakker blijven – Gij zijt Heer, onze Vader – wij zijn het leem. Gij de boetseerder.

Wij vieren het feest van de patroonheilige van onze kerk in Muiden, deze dagen – de Heilige Nicolaas – niet de speculaaspop die deze dagen veel gegeten zal worden, maar de goede heilige man die leem was in de handen van God zijn boetseerder.

Wij beginnen een nieuw kerkelijk jaar – laten we ons aangesproken weten door de woorden die Jezus tot zijn leerlingen sprak – weest op uw hoede, wees waakzaam, ja-nee, blijf wakker…laat de Heer ons niet slapend vinden. Juist in deze – onze - dagen. Amen. 

Pater Jan Haen C.Ss.R.